Printed From:

Leefstijl en cholesterol

Leefstijlfactoren zoals dieet en lichamelijke inspanning hebben een grote invloed op uw cholesterolgehalte.

Het is een deel van het leven

Uw eten is direct van invloed op uw totale cholesterolgehalte en kan zo een toename van het gehalte van het slechte cholesterol, het LDL cholesterol (LDL-C), veroorzaken.

Ons lichaam maakt het cholesterol dat wij nodig hebben zelf aan. Via onze voeding krijgen wij echter ook cholesterol binnen. Dierlijke producten zoals vlees, gevogelte en volvette zuivelproducten bevatten cholesterol. Voedingsmiddelen met verzadigde vetten en transvetten verhogen de hoeveelheid LDL-C in het bloed. Het is dus belangrijk te weten welke voedingsmiddelen u kunt eten en welke u beter kunt vermijden .


Naast uw voeding zijn er meer aandachtspunten met betrekking tot uw leefstijl. Roken en stress bijvoorbeeld. Beide kunnen leiden tot een hoger LDL-C gehalte. Zowel een hoog LDL-C gehalte als ook andere factoren zoals diabetes en een hoge bloeddruk verhogen uw risico op hart-en vaatziekten 1,2,3

Roken. Naast het bekende negatieve effect op de longen, heeft roken ook nadelige gevolgen voor hart- en bloedvaten. Roken verlaagt het HDL cholesterolgehalte en verhoogt het risico op een hartaanval of beroerte. 1,3

Gewicht. Studies tonen aan dat overgewicht het LDL-C gehalte vaak verhoogt. Een hoog LDL-C in combinatie met obesitas verhoogt het risico op hart- en vaatziekten.

Stress. Onderzoek suggereert dat door stress het LDL-C gehalte wordt beïnvloed. 1,3

Het veranderen van uw leefstijl, zoals stoppen met roken, dieet aanpassingen en lichamelijke inspanning is belangrijk, maar kan slechts een deel van de oplossing zijn. Als de veranderingen onvoldoende blijken, dan heeft u met cholesterolverlagende medicatie een mogelijkheid uw LDL-C streefwaarde te bereiken.

Meer weten over familiaire hypercholesterolemie? Van diagnose tot behandeling, van arts tot familie. 

 

Literatuur

    1. Reiner Z, Catapano AL, De Backer G, et al. ESC/EAS Guidelines for the management of dyslipidaemias. Eur Heart J. 2011;32(14):1769-1818.
    2. Walma EP, Wiersma TJ. NHG-Standpunt Diagnostiek en behandeling van familiaire hypercholesterolemia. Huisarts Wet. 2006;49(4):202-204
    3. Nederlands Huisartsen Genootschap. NHG-Standaard cardiovasculair risicomanagement. Huisarts Wet. 2012;55(1)14-28.